برای تقویت ایمنی خود چه می توانید بخورید؟

سیستم ایمنی بدن ما بسیار پیچیده است و عملکرد آن ارتباط نزدیکی با بسیاری از مواد مغذی دارد.

Ⅰ پروتئین

نیازی به گفتن نیست که پروتئین در گلبول های سفید، لنفوسیت های T، لیزوزیم و ... بدن ما نقش دارد. وقتی پروتئین مصرف می کنیم باید به نسبت اسیدهای آمینه تشکیل دهنده پروتئین توجه کنیم. هر چه نسبت آمینو اسیدها به بدن انسان نزدیکتر باشد، ارزش غذایی آن بیشتر است. به عنوان مثال، ماهی، گوشت مرغ و شیر تخم مرغ همه پروتئین های باکیفیت هستند. سویا همچنین منبع بسیار خوبی از پروتئین برای بدن انسان است. می توان گفت اگر سویا وجود نداشته باشد، حفظ سلامتی برای افراد گیاهخوار تقریبا غیرممکن است.

Ⅱ چربی

اگرچه مقدار معینی از اسیدهای چرب ضروری برای حفظ عملکرد طبیعی ایمنی بدن ما ضروری است، اما مصرف بیش از حد چربی، پاسخ ایمنی سلولی را مهار می کند. بنابراین روزانه 25 تا 30 گرم روغن خوراکی برای هر فرد کافی است. در صورت سرماخوردگی و تب باید توجه ویژه ای داشته باشید که تا زمانی که خوب نشوید غذای خیلی چرب مانند سرخ کردنی نخورید.

Ⅲ مواد معدنی

اهن:برای بسیاری از سلول ها، آهن یک ماده مغذی مهم است که می تواند آنزیم های مختلف را فعال کند. در صورت کمبود آهن، فعالیت ریبونوکلئاز کاهش می یابد و سنتز پروتئین کبد، طحال و تیموس کاهش می یابد که منجر به ناهنجاری های مختلف در عملکرد ایمنی می شود. جگر حیوانات، خون کامل، گوشت مرغ و ماهی همگی از مواد غذایی مناسب برای مکمل آهن هستند.

فلز روی:بلوغ سلول های T ایمنی انسان نیازمند مشارکت روی حاوی DNA پلیمراز است. کمبود روی باعث آتروفی بافت‌ها و اندام‌های سیستم ایمنی می‌شود و باعث اختلال در ایمنی سلولی و هومورال می‌شود. غذاهای دریایی صدف، گوشت قرمز و احشاء حیوانات منابع عالی روی هستند.

فلز مس:مس جزء بسیاری از آنزیم ها است. کمبود مس ممکن است فعالیت ضد باکتریایی فاگوسیت ها را ضعیف کند و حساسیت به میکروارگانیسم های بیماری زا را افزایش دهد. خوشبختانه، ساکنان چین به طور کلی کمبود مس ندارند. صدف ها، صدف ها و آجیل ها منابع خوبی از مس هستند و به دنبال آن جگر حیوانات، کلیه ها، غلات و حبوبات قرار دارند.

سلنیوم:سلنیوم دارای اثر تقویت سیستم ایمنی آشکار است و کمبود سلنیوم می تواند پاسخ ایمنی بدن را مهار کند. محتوای سلنیوم در غذاهای گیاهی به شدت تحت تأثیر منشا قرار می گیرد و به طور کلی نیازی به مکمل اضافی نیست. مصرف کنندگان می توانند برخی از غذاهای غنی از سلنیوم را بر اساس نیاز خود خریداری کنند.

Ⅳ ویتامین

ویتامین A:ویتامین A می تواند توانایی ضد عفونت بدن را بهبود بخشد. هنگامی که ویتامین A کمبود یا ناکافی باشد، می تواند تأثیر قابل توجهی بر عملکردهای خاص و غیر اختصاصی ایمنی داشته باشد. جگر حیوانات و سبزیجات و میوه های زرد، نارنجی، قرمز و سبز تیره غذای ایده آل برای ویتامین A هستند.

ویتامین E:کمبود ویتامین E باعث آسیب به عملکرد ایمنی سلول های B و سلول های T می شود. روغن نباتی سرشار از ویتامین E است و به طور کلی کمبود ویتامین E رخ نمی دهد.

ویتامین B6:سنتز نوکلئیک اسید و پروتئین و همچنین تکثیر سلولی نیازمند مشارکت ویتامین B6 است. گوشت سفید مانند مرغ و ماهی دارای محتوای ویتامین B6 بالاتر است و به دنبال آن جگر، زرده تخم مرغ و لوبیا قرار دارند.

ویتامین سی:ویتامین C تاثیر قابل توجهی بر تولید لنفوسیت ها در تیموس، طحال، غدد لنفاوی و سایر بافت ها و اندام ها دارد و همچنین می تواند سطح سایر آنتی اکسیدان ها را در بدن انسان بهبود بخشد و عملکرد ایمنی بدن را تقویت کند. فلفل، گل داوودی، گلابی بلسان، عناب وحشی، عناب قرمز، مرکبات و سایر میوه ها و سبزیجات تازه به طور کلی سرشار از ویتامین C هستند.

مشاهده می شود که اگر بخواهیم عملکرد سیستم ایمنی خود را در سطح خوبی حفظ کنیم، به هماهنگی بسیاری از مواد مغذی نیاز داریم. این امر مستلزم آن است که در زندگی روزمره خود به میزان متعادلی از غذای حیوانی و گیاهی مصرف کنیم. ما باید تمام تلاش خود را برای تنوع بخشیدن به غذاها انجام دهیم. به طور متوسط ​​هر روز باید بیش از 12 نوع غذا و هر هفته بیش از 25 نوع غذا مصرف کنیم و آنها را به طور معقول مخلوط کنیم. این نه تنها به بهبود ایمنی کمک می کند، بلکه ما را قادر می سازد تا در اسرع وقت از بیماری بهبود پیدا کنیم. رژیم غذایی علمی، از این به بعد!